اين
روزها شبيه همه چيز است الا شادمان باشي و خجسته گري .شايد خودمان را فريب مي دهيم و يا
شايد عادتي تلخ داريم كه ببينيم و لب فرو بنديم. اين روزها در كمتر خانه اي اثري
از شادي و خنده وجود دارد و كمتر كسي به بي دردي دچار است. در اين جا نمي خواهم به
عادت برخي آقايان با آمار و ارقام نجومي به ملت دردمندم اميدواري دهم و اين كه ما
در بهترين نقطه ي تاريخ هستيم و حتا نمي خواهم مانند برخي دغلكاران حرفه اي از كاه
كوهي بسازم و از كوه كاهي! ولي نمي توانم آن چرا مي بينم خيالي و تبليغات صهيونيست
ها و استكبار جهاني بدانم و با شعارهاي تكراري و عوام فريبانه مشكلات را حل شده
فرض نمايم. چند روز به نوروز مانده را ديدم و دلواپسي خانواده هاي بحران زده را
نگريستم...
ادامه نوشتار
ادامه نوشتار
+ نگارنده یکشنبه چهارم فروردین 1387ساعت 10 قبل از ظهر  توسط
|

